mundury Pruskie

MUNDUR PRUSKI -Analizując historię i rozwój niemieckiego umundurowania i wyposażenia, mimo pewnych elementów, które są charakterystyczne dla wojsk prusko-niemieckich, wydać wyraźnie, że do połowy XIX wieku trendy francuskie, królujące w całej Europie, właściwie w większości decydowały o wyglądzie munduru pruskiego. Dopiero wzrost potęgi militarnej Niemiec w drugiej połowie XIX wieku zmienił ten stan rzeczy. Rozpoczęto wprowadzenie rodzimych rozwiązań i modeli ekwipunku. W umundurowaniu natomiast wprowadzano coraz więcej elementów związanych z historią i tradycją pruską. Ze względu na to, że od jednostek strzelców-muszkieterów wywodzi się umundurowanie i wyposażenie liniowej piechoty niemieckiej, w artykule pominięto inne jednostki piechoty, takie jak szaserzy, fizylierzy i grenadierzy.W kwestiach mundurowych pierwsza dekada XX wieku przyniosła kolejny skok, kiedy pod wpływem wojny japońsko-rosyjskiej i wojny burskiej wykazana została skuteczność umundurowania wtapiającego żołnierza w teren. To zadecydowało o wprowadzeniu w niemieckiej armii nowej barwy umundurowania, czyli koloru feldgrau, zwanego także zielonym polowym. Pierwszą wyprodukowaną w takim kolorze bluzą była bluza mundurowa wzór 1025. Mimo to krojem wciąż była bliska dziewiętnastowiecznym poprzedniczkom, jedynie detalami i barwą się od nich odróżniała. Żołnierz niemiecki i w I, i w II wojnie światowej wyglądem i wyposażeniem był bardzo zbliżony do tego z XIX wieku. Wiele rozwiązań, mimo ich wątpliwej skuteczności i praktyczności, przetrwało.

A – PIKENCHAUBA – to nakrycie głowy żołnierza ze szpiczastym zakończeniem lub kulą w zależności od Landu ale jest harakterystyczną dla mnduru pruskiego B -wypustki były wąskie na srodku kołnierza , C – pas z klamrą zamknieta i z korona na srodku klamry reszta ulegała zmianie ale mundur łatwy do rozpoznania i dalszej identyfikacji



Udostępnione materiały na temat mundurów Pruskich:

Wpisów nie znaleziono