Instrukcja wydawnicza Rocznika Lubelskiego Towarzystwa Genealogicznego.

PrzezRedakcja LTG

Szanowni Państwo,

w związku z reaktywacją Rocznika Lubelskiego Towarzystwa Genealogicznego oraz pojawiającymi się pytaniami dotyczącymi wymogów formalnych publikowanych tekstów, przekazujemy Państwu instrukcję wydawniczą Rocznika. Mamy nadzieję, że zawarte w niej wytyczne i procedury okażą się pomocne w przygotowaniu artykułów do druku.

Jednocześnie przypominamy, że na Państwa teksty oczekujemy do końca kwietnia 2026 roku.

Instrukcja wydawnicza Rocznika Lubelskiego Towarzystwa Genealogicznego

 

  • Artykuł powinien liczyć do 40 tys. znaków ze spacjami (tekst właściwy, streszczenia, rysunki, wykresy, przypisy, literatura). Jest to ok. 20-22 stron maszynopisu.
  • Pod nazwiskiem autora/autorów powinna być podana afiliacja oraz numer ORCID.

Przykład:

Jan Kowalski

Uniwersytet Wrocławski

ORCID 1234-1234-1234-1234 (tylko u pracowników naukowych)

  • Tytuł artykułu w języku polskim i w języku angielskim: bold, wysokość czcionki 12, odstęp między wierszami 1,5, wyśrodkowanie.
  • Pod tytułem artykułu zamieszcza się abstrakt w języku polskim i w języku angielskim – każdy o objętości do 1000 znaków ze spacjami – oraz od 4 do 8 słów kluczowych innych niż w tytule. Abstrakt i słowa kluczowe: wysokość czcionki 10, odstęp między wierszami 1,0.

Przykład:

ABSTRAKT:

SŁOWA KLUCZOWE:

ABSTRACT:

KEYWORDS:

  • Całość artykułu: czcionka Times New Roman.
  • Marginesy: górny, dolny, lewy, prawy 25 mm.
  • Cytaty w cudzysłowie (nie kursywą).
  • W cytatach zagnieżdżonych stosujemy cudzysłowy niemieckie, czyli »takie«.
  • Przy cytatach, stosując wielokropek umieszczamy go w nawiasie kwadratowym.
  • Pisownia dziesiątek lat cyframi – stosujemy zapis „lata 50.”, a nie „lata 50-te”.
  • Półpauza stosowana jest przy liczbach arabskich i rzymskich określających przedział „od do” (lata, strony itp.) – bez spacji po obu stronach półpauzy.
  • Dywiz stosujemy przy złożeniach wielowyrazowych oraz przy końcówkach wyrazów.
  • Załączniki: wykresy, tabele i schematy powinny być przygotowane w odcieniach szarości, tytuły i podpisy: wysokość czcionki 10, odstęp między wierszami 1,0.
  • Rysunki i wykresy w osobnych plikach EXCEL, ewentualne zdjęcia w rozdzielczości 300 dpi i formacie TIF, JPEG (nie więcej niż 8 obiektów

Przypisy:

  • Przypisy tradycyjne na dole strony (oksfordzkie): wysokość czcionki 10, odstęp między wierszami 1,0, justowanie.
  • Nie stosujemy odstępów pomiędzy akapitami.
  • Przy artykułach z czasopism nie powinno być [w:].
  • Po tytule tekstu z pracy zbiorowej, a przed [w:] powinien być przecinek.
  • Po tytule artykułu z czasopisma, a przed tytułem czasopisma też powinien być przecinek.
  • Nie powinno być przecinka między tytułem czasopisma a rocznikiem.
  • Wysunięcie pierwszej linii przypisu (0,5).
  • Łacińskie określenia zapisujemy czcionką prostą – bez kursywy. Dużą literę stosujemy

tylko na początku przypisu:

ibidem – tamże

idem – tenże/tegoż

eadem – taż/tejże

eidem – ciż (autorzy)

eaedem – też (autorki)

op.cit. – dzieło cytowane (bez spacji)

passim – w różnych miejscach

Bibliografia:

  • Artykuł powinien zawierać bibliografię (wysokość czcionki 10, odstęp między wierszami 1,0, justowanie) umieszczoną pod tekstem, sporządzoną według poniższych wzorów:

Akty normatywne:

przykład: Ustawa konstytucyjna z dnia 23 kwietnia 1935 r., Dz.U. 1935, nr 30, poz. 227.

Dokumenty:

przykład: APL, Księgi metrykalne parafii Wąwolnicna. Księga chrztów 1850-1855. Nr 1, k. 1.

Wydawnictwa zwarte:

– autor lub kilku autorów:

przykład: Tomaszewski J., Landau Z., Polska w Europie i świecie 1918-1939, Warszawa 2005

– praca zbiorowa:

przykład: Równe prawa i nierówne szanse. Kobiety w Polsce międzywojennej, red. A. Żarnowska, A. Szwarc, Warszawa 2000.

– artykuły lub rozdziały w pracy zbiorowej:

przykład: Wójcik-Łagan H., Kult Józefa Piłsudskiego w szkolnej edukacji historycznej 1932–1939, [w:] W kręgu dorobku edukacyjnego II Rzeczypospolitej, red. K. Jakubiak, Maliszewski, t. 2, Kraków 2011, s. 57–75.

Wydawnictwa ciągłe (artykuły w czasopismach):

przykład: Tracz V., Epidemia szkarlatyny we Lwowie w latach 1907–1910. Urząd Miejski, higieniści i polityka zdrowia publicznego, „Kwartalnik Historyczny” 2021, nr 3, s. 742–784.

Wydawnictwa internetowe i elektroniczne:

– Jeśli zapis źródła internetowego kończy przypis dajemy po nim kropkę, przykład: Hac P., 1935: bezradność Ligi Narodów,

https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/historia/2158725,1,1935-bezradnosc-ligi narodow. read [dostęp 4.02.2025].

– Nie podajemy źródła internetowego jeśli istnieje papierowa wersja czasopisma (bez względu na to, z której wersji korzystał autor).

  • W bibliografii przy artykułach z czasopism i prac zbiorowych NIE podajemy ich stron.

Podobne wpisy